Posted in Uncategorized on 22/08/2016 by amvrosious

Κάπου εδώ γύρω γυρίζει
ακολουθώντας τις τηλεφωνικές γραμμές
και τις γραμμές στην παλάμη της
Είναι εδώ για να κάνει το καλό
τα μάτια της είναι τα όρια
που ακροβατώ.
Ξέρει τη ζωή
κι εγώ είμαι απλά ένας νάρκισσος
που θάβει τα λόγια του
για να κρύβονται
απ’ τον άσχημο κόσμο
η αγάπη για την μοναδικότητα
επιβιώνει και δίνει το ρυθμό
αυτόν που ξέχασαν
και στοιχειώνει τα όνειρά τους.

Ώρα για αναπνοές
και ένα νεύμα που απευθύνεται
στον εαυτό μας.

Μπορείς να διαπιστώσεις
σε ώρες που θεωρείς χαμένες
ότι δεν υπάρχει το μέσα και το έξω
η γνώση σου θα αυξηθεί
η βλασφήμια θα γίνει αρεστή
όταν θα πολεμάς τον πορτιέρη
που σου κόβει το δρόμο
για την απώτατη Θούλη
και η τέχνη θα είναι ζωή.

Posted in Uncategorized on 24/10/2015 by amvrosious

Έχω στο νου μου
να κινηθώ προς τη σωστή κατεύθυνση
που είναι σχεδόν πάντα
η αντίθετη απ’ αυτή που θα πήγαινα.
Δε με συμφέρει να δω και τα πράγματα
όπως ακριβώς είναι
αλλά ούτε όπως δεν είναι
αν και είναι μεγάλος πειρασμός.
Θα ήθελα να κάνω αυτό που μου αρέσει
και να πληρώνομαι
αλλά δε νομίζω να σε πληρώνουν
για να χαζεύεις τηλεόραση
και αυτό είναι απόδειξη ότι δε
μπορούμε να έχουμε όσα θέλουμε.

-Αύριο είναι μια καινούρια μέρα
θέλω να τη χαρώ στο έπακρο
να παραμείνω ενθουσιώδης-

Έχω στο νου μου
να κινηθώ προς τη σωστή κατεύθυνση
ο κόσμος δεν υπάρχει
για να κυνηγάμε οπτασίες
είναι περισσότερο για να πατάς κουμπιά
παρά για να διασκεδάζεις.
Να βρεις μια δουλειά, να απολύεις, να σ’ απολύουν
να απορρίπτουν το βιβλίο σου
και να μην ξέρεις τι έκανες λάθος.
Υπάρχουν μερικά πράγματα που ξέρω
στ’ άλλα θα έκανα πολλά λάθη
καλύτερα να παραμείνω χαρούμενος
έχω ξεχάσει την τελευταία φορά που ήμουν αληθινός
αλλά δε σημαίνει ότι δεν έχω τις αρχές μου.

Posted in Uncategorized on 04/10/2015 by amvrosious

Ο χρόνος φεύγει μέσα απ’ τα χέρια μου
ψάχνω τη μαγεία με αισθήσεις και νου
βρίσκω μια υποψία κάπου
αλλά κατά κανόνα είναι μόνο λίγες στιγμές
ξεθυμαίνει τόσο γρήγορα
και δε θυμάμαι καν σαν τι να ήταν
και δεν ξέρω πως να το ξαναβρώ

Μου αρέσει να ζω με συναισθήματα
λέω ότι είμαι άνθρωπος έτσι
και όχι κοιτώντας το κενό
πάντα θεωρούσα προσβολή να χρησιμοποιώ τη νοημοσύνη μου
αλλά συχνά δεν υπάρχει τίποτε άλλο
καμιά έμπνευση θεόσταλτη
που να κάνει τις ιδέες μου αποδεκτές

Ήχοι και μουσική

Posted in read, Uncategorized with tags on 29/06/2015 by amvrosious

kleecastleandsun
Μέσα από τους μύθους, ολοκληρώνεται η τέταρτη εποχή μου. Παύω την αριστοτεχνική μου αναβλητικότητα, διατρέχοντας τη μνήμη των ακριβών στιγμών. Χωρίς περιεχόμενο, μόνο γεύση και ασκήσεις υπομονής. Μαζί με εποχές και περιοχές και όνειρα. Διατρέχοντας. Είμαστε μια μικρή χώρα, ακριβώς όπως στα όνειρά μου. Με μια βέσπα καλύπτεις όλη την περιοχή της αναβλητικότητας. Αναμασάς την αριστοτεχνική τσίχλα της φλυαρίας. Πάρε μας μαζί σου, να είμαστε μόνο περιεχόμενο και μύθοι και ενδελέχεια. Εύκρατο κλίμα και πίστη και εκστατική βόλτα με βέσπα. Μυρίζω τα δέντρα που βρίσκονται κάπου εκεί έξω και γλυκιά γεύση ψαριού. Γλυκιά φλυαρία των καφενείων και εδέσματα και χωρίς περιεχόμενο. Χαμηλά φώτα, πεζόδρομος με λίγο Αθήνα στη Σαλονίκη. Πάντα η δική μου άποψη, ήχοι και μουσική με χαμηλά φώτα και γεύση. Πίστη και υπομονή και μύθοι, στη Θεσσαλονίκη.

Βγαίνοντας

Posted in read with tags on 13/06/2015 by amvrosious

manetbar
Σινιαρισμένος σαν πρωινό όνειρο
σ’ ένα συννεφάκι προσωπικό
κατεβαίνω τις σκάλες της ρουτίνας
δρασκελάω το κατώφλι της πλήξης
Ξέφυγα επιτέλους απ’ όλα όσα
φωνάζουν τα δελτία ειδήσεων
ελπίζω να τα καταφέρουν
και χωρίς εμένα να κοιτάω
Αντι φέισμπουκ και τουίτερ
ζύθος και σιγαρέττα
άλλη μια βραδιά χωρίς σχέδιο
αλλά τώρα είναι διαφορετικά
χαίρομαι και μόνο που ξέφυγα
και θ’ αλλάξω παραστάσεις
μαθαίνεις να εκτιμάς τα πράγματα
όταν την ανία χορτάσεις

Όταν πλησιάζω κάτι αληθινό

Posted in Poetry with tags on 02/06/2015 by amvrosious

ST_3000_300dpi-600x803
Όταν πλησιάζω κάτι αληθινό
χάνω τον εαυτό μου
μπορεί να είμαι με παρέα
αλλά νιώθω μόνος
δε βρίσκω κανένα έρεισμα
Τίποτα δεν έχει σχέση μ’ εμένα
όλα όσα ασχολούμαι με τις ώρες
είναι πιο αδιάφορα
απ’ ότι η άμμος στην Αραβία

Όταν πλησιάζω κάτι αληθινό
δεν τα καταφέρνω
και στεναχωριέμαι
δε μπορώ να μιλήσω
δε βρίσκω τίποτε να πω
είμαι τελείως βαρετός
και αυτή η συνειδητοποίηση
μου στοιχίζει. Είναι σαν
συνολική απόρριψη

Όταν πλησιάζω κάτι αληθινό
με νοιάζει μόνο τι κρύβεται
πίσω απ’ τα φαινόμενα
και τις συμπεριφορές
γιατί όλα αποτυγχάνουν
ο κόσμος μου γκρεμίζεται
και μπορώ να δω από πίσω
συμμορίες, γραπτούς νόμους
και άγραφους
και την άγνοιά μου

Όταν πλησιάζω κάτι αληθινό
μετά θέλω ξεκούραση

Φιλοδοξίες

Posted in Poetry with tags on 30/05/2015 by amvrosious

polke
Αυτό σκέφτομαι συχνά
ότι αν όλα εξαρτώνταν από ‘μένα
θα ζούσαμε όλοι στον παράδεισο
βασικά, θα ήταν περισσότερο
ο «δικός μου» παράδεισος
οι άλλοι μπορεί να μην τον
έβρισκαν τέλειο
οπότε τελικά παίζει ρόλο
και πόσα μπορείς να φανταστείς
να μη μας λείπει τόσο ο ρεαλισμός
αλλά η ονειροπόληση

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.